Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

Κατερίνα Γώγου..Η επαναστατρια...




Κοίτα πως χάνονται οι δρόμοι
μες τους ανθρώπους...
τα περίπτερα πως κρυώνουνε
απ΄τις βρεγμένες εφημερίδες
ο ουρανός
πως τρυπιέται στα καλώδια
και το τέλος της θάλασσας
από το βάρος των πλοίων
πόσο λυπημένες είναι οι ξεχασμένες ομπρέλες
στο τελευταίο δρομολόγιο
και το λάθος εκείνου που κατέβηκε
στην πιό πρίν στάση
τα αφημένα ρούχα στο καθαριστήριο
και τη ντροπήσου
ύστερα από δύο χρόνια που βρήκες λεφτά
πως να τα ζητήσεις
πως τσούκου τσούκου
αργά μεθοδικά
μας αλοιώνουνε
να καθορίζουμε τη στάση μας στη ζωή
από το στύλ της καρέκλας...

Η μοναξιά...
δεν έχει το θλιμένο χρώμα στα μάτια
της συννεφένιας γκόμενας.
Δεν περιφέρεται νωχελικά κι αόριστα
κουνώντας τα γοφιά της στις αίθουσες συναυλιών
και στα παγωμένα μουσεία.
Δεν είναι κίτρινα κάδρα παλαιών "καλών" καιρών
και ναφθαλίνη στα μπαούλα της γιαγιάς
μενεξελιές κορδέλες και ψάθινα πλατύγυρα.
Δεν ανοίγει τα πόδια της με πνιχτά γελάκια
βοιδίσο βλέμα κοφτούς αναστεναγμούς
κι ασορτί εσώρουχα.
Η μοναξιά.
Έχει το χρώμα των Πακιστανών η μοναξιά
και μετριέται πιάτο-πιάτο
μαζί με τα κομμάτια τους
στον πάτο του φωταγωγού.
Στέκεται υπομονετικά όρθια στην ουρά
Μπουρνάζι - Αγ. Βαρβάρα - Κοκκινιά
Τούμπα - Σταυρούπολη - Καλαμαριά
Κάτω από όλους τους καιρούς
με ιδρωμένο κεφάλι.
Εκσπερματώνει ουρλιάζοντας κατεβάζει μ΄αλυσίδες τα τζάμια
κάνει κατάληψη στα μέσα παραγωγής
βάζει μπουρλότο στην ιδιοχτησία
ειναι επισκεπτήριο τις Κυριακές στις φυλακές
ίδιο βήμα στο προαύλιο ποινικοί κι επαναστάτες
πουλιέται κι αγοράζεται λεφτό λεφτό ανάσα ανάσα
στα σκλαβοπάζαρα της γής - εδώ κοντά είναι η Κοτζιά-
ξυπνήστε πρωί.
Ξυπνήστε να τη δείτε.
Είναι πουτάνα στα παλιόσπιτα
το γερμανικό νούμερο στους φαντάρους
και τα τελευταία
ατελείωτα χιλιόμετρα ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ-ΚΕΝΤΡΟΝ
στα γατζωμένα κρέατα από τη Βουλγαρία.
Κι όταν σφίγγει το αίμα της και δεν κρατάει άλλο
που ξεπουλάν τη φάρα της
χορεύει στα τραπέζια ξυπόλυτη ζεμπέκικο
κρατώντας στα μπλαβιασμένα χέρια της
ένα καλά ακονισμένο τσεκούρι.
Η μοναξιά
η μοναξιά μας λέω. Γιά τη δική μας λέω
είναι τσεκούρι στα χέρια μας
που πάνω από τα κεφάλια σας γυρίζει γυρίζει γυρίζει γυρίζει

Πάει. Αυτό ήταν.
Χάθηκε η ζωή μου φίλε
μέσα σε κίτρινους ανθρώπους
βρώμικα τζάμια
κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.
Άρχισα να γέρνω
σαν εκείνη την ιτιούλα
που σουχα δείξει στη στροφή του δρόμου.
Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω.
Είναι το γαμώτο που δεν έζησα.
κι ούτε που θα σε ξαναδώ.

Κατερίνα Γώγου

14 σχόλια:

Η σκέψη της καρδιάς είπε...

Κατερίνα Γώγου...
ψυχή μοναξιάς
στις βουρκωμένες λέξεις...

καλημέρα!

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

Πάνω από όλα ήταν η ίδια ποίηση. Ανάμεσα σε χάπια, ποτά, σβησμένα τσιγάρα, φτωχογειτονιές, προδοσίες...
Αυτοκτόνησε το 1993 με χάπια σε ηλικία 53 χρονών...

Καμμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά και μπαίνεις.
Φοράς κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου 72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς.
Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και
οι φίλοι μου με φοβούνται. Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες
έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε
φορά που ακούω "Κατερίνα" τρομάζω. Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.
Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε
πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος
το νου σου ε;

λυγερη είπε...

Το σώμα της σίγουρα αναπαύτηκε,Για την ψυχή της δεν ξέρω...
Ειμαι μέχρι ακρότητας επιεικής με τους αδυνάτους κι ιδιαίτερα με τους άτυχους...Αλλά αυτο το κορίτσι
ποτέ δεν του συγχώρεσα την περιφρόνηση που έδειξε στο νου και
το ταλέντο που του δώρισε ο Θεός..
συμπάθα με
http://ligery.pblogs.gr

Marina είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Marina είπε...

εισαι ευαίσθητος...
η διαδρομή στο προφίλ σου που ειναι?

Halinaria είπε...

Έχει βγει κάποιο βιβλίο με την ποίηση της;

λυγερη είπε...

ΑΣΧΕΤΟ
http://ligery pblogs.gr ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ
Επειδή έχεις βάλει ένα φυλλαράκι ,αξίζει να το δείς

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

γεια σου μαρίνα.η διαδρομή είναι από το αγιοφαραγγο στα νοτιά παράλια τη s ΚΡΗΤΗΣ
πολύ όμορφη η ιστοσελίδα σου.

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

Το Ξύλινο Παλτό - Κατερίνα Γώγου - Εκδόσεις Καστανιώτη - 1η έκδοση 1982

Απόντες - Κατερίνα Γώγου - Εκδόσεις Καστανιώτη - 1η έκδοση 1986
Ο Μήνας των Παγωμένων Σταφυλιών - Κατερίνα Γώγου - Εκδόσεις Καστανιώτη - 1η έκδοση 1988
Τρία Κλικ Αριστερά - Κατερίνα Γώγου - Εκδόσεις Καστανιώτη - 1η έκδοση 1978

αυτά τα βιβλία κυκλοφορούν
ποιος είναι ο κωδικός για τη σελίδα σου Halinaria ...

Marina είπε...

Αγιοφάραγγο..έχω δει φωτο στο ανεβαίνοντας. Αν εισαι κοντά εισαι τυχερός.Εμεις το πολύ να πάμε στη σπηλια του Νταβέλη..
Η αναρρίχηση ειναι πάθος.ιδιαίτερα η παραδοσιακή (για μένα). έχει διαδρομές παραδοσιακές εκει?
χαίρομαι που σου άρεσε το blog μου.
ειναι κάπως πειραματικό.
αποτοξίνωση με εικόνες απο τους ήχους.

periploys είπε...

Μαρίνα έχει διαδρομές για παραδοσιακή
αναρρίχηση στη μονή κουδουμα στα νότια των αστερουσιων..

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Roadartist είπε...

ΦΟΒΕΡΗ.. Πολυαγαπημένη η Γώγου.. Να είσαι καλά!

Ανώνυμος είπε...

wjdk1lo,kdj